hash/hash_tresc.txt at main · MMusername/hash · GitHub

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
Biblioteka standardowa języka C++ udostępnia bardzo przydatne kontenery
(np. unordered_map i unordered_set), których nie ma w bibliotece C. Często też
potrzebujemy łączyć kod w C++ z kodem w C.

Napisz w C++ moduł hash udostępniający w języku C tablice haszujące ciągi liczb
typu uint64_t. Powinien on składać się z pliku nagłówkowego hash.h deklarującego
interfejs modułu oraz pliku hash.cc zawierającego jego implementację. Moduł ten
ma udostępniać następujące funkcje:

unsigned long hash_create(hash_function_t hash_function);

        Tworzy tablicę haszującą i zwraca jej identyfikator. Parametr
        hash_function jest wskaźnikiem na funkcję haszującą, która daje w wyniku
        liczbę uint64_t i ma kolejno parametry uint64_t const * oraz size_t.

void hash_delete(unsigned long id);

        Usuwa tablicę haszującą o identyfikatorze id, o ile ona istnieje.
        W przeciwnym przypadku nic nie robi.

size_t hash_size(unsigned long id);

        Daje liczbę ciągów przechowywanych w tablicy haszującej
        o identyfikatorze id lub 0, jeśli taka tablica nie istnieje.

bool hash_insert(unsigned long id, uint64_t const * seq, size_t size);

        Wstawia do tablicy haszującej o identyfikatorze id ciąg liczb
        całkowitych seq o długości size. Wynikiem jest informacja, czy operacja
        się powiodła. Operacja się nie powiedzie, jeśli nie ma takiej tablicy
        haszującej, jeśli tablica haszująca zawiera już taki ciąg, jeśli
        parametr seq ma wartość NULL lub parametr size ma wartość 0.

bool hash_remove(unsigned long id, uint64_t const * seq, size_t size);

        Usuwa z tablicy haszującej o identyfikatorze id ciąg liczb całkowitych
        seq o długości size. Wynikiem jest informacja, czy operacja się
        powiodła. Operacja się nie powiedzie, jeśli nie ma takiej tablicy
        haszującej, jeśli tablica haszująca nie zawiera takiego ciągu,
        jeśli parametr seq ma wartość NULL lub parametr size ma wartość 0.

void hash_clear(unsigned long id)

        Jeśli tablica haszująca o identyfikatorze id istnieje i nie jest pusta,
        to usuwa z niej wszystkie elementy. W przeciwnym przypadku nic nie robi.

bool hash_test(unsigned long id, uint64_t const * seq, size_t size);

        Daje wynik true, jeśli istnieje tablica haszująca o identyfikatorze id
        i zawiera ona ciąg liczb całkowitych seq o długości size. Daje wynik
        false w przeciwnym przypadku oraz gdy parametr seq ma wartość NULL lub
        parametr size ma wartość 0.

Należy ukryć przed światem zewnętrznym wszystkie zmienne globalne i funkcje
pomocnicze nienależące do interfejsu modułu.

Funkcje powinny wypisywać na standardowy strumień błędów informacje
diagnostyczne. Poprawność parametrów i wykonania funkcji można sprawdzać za
pomocą asercji. Kompilowanie z parametrem -DNDEBUG powinno wyłączać wypisywanie
i asercje. Obsługa standardowego wyjścia diagnostycznego powinna być
realizowana z użyciem strumienia C++.

Wskaźnik na funkcję haszującą o wartości NULL jest niepoprawny.

Oczekiwane rozwiązanie powinno korzystać z kontenerów i metod udostępnianych
przez standardową bibliotekę C++. Nie należy definiować własnych struktur lub
klas, poza ewentualnie przypadkiem tworzenia obiektu haszującego.
Nie należy przechowywać przekazanych przez użytkownika wskaźników
uint64_t const * bezpośrednio, bowiem użytkownik może po wykonaniu operacji
modyfikować dane pod uprzednio przekazanym wskaźnikiem lub zwolnić pamięć.

W rozwiązaniu nie należy nadużywać kompilacji warunkowej. Fragmenty tekstu
źródłowego realizujące wyspecyfikowane operacje modułu hash nie powinny zależeć
od sposobu kompilowania - parametr -DNDEBUG lub jego brak (inaczej wypisywanie
informacji diagnostycznych nie miałoby sensu).

Przykład użycia modułu hash w języku C znajduje się w pliku hash_test1.c.

Ludzie bywają przewrotni i mając kod, który można używać w języku C, chcą go
też używać w C++. Należy zapewnić możliwość użycia pliku nagłówkowego hash.h
w języku C++ w taki sposób, aby interfejs modułu hash został umieszczony
w przestrzeni nazw jnp1 i nie był widoczny w globalnej przestrzeni nazw.
Przykład użycia w języku C++ znajduje się w pliku hash_test2.cc.

Kompilowanie przykładów:

  g++ -Wall -Wextra -O2 -std=c++17 -c hash.cc -o hash.o
  gcc -Wall -Wextra -O2 -std=c17 -c hash_test1.c -o hash_test1.o
  g++ -Wall -Wextra -O2 -std=c++17 -c hash_test2.cc -o hash_test2.o
  g++ hash_test1.o hash.o -o hash_test1
  g++ hash_test2.o hash.o -o hash_test21
  g++ hash.o hash_test2.o -o hash_test22

Przykłady informacji diagnostycznych wypisywanych przez programy hash_test1,
hash_test21 i hash_test22 znajdują się odpowiednio w plikach hash_test1.err
i hash_test2.err.

Pliki z rozwiązaniem hash.h i hash.cc należy umieścić w repozytorium w katalogu

grupaN/zadanie2/ab123456+cd123456

lub

grupaN/zadanie2/ab123456+cd123456+ef123456

gdzie N jest numerem grupy, a ab123456, cd123456, ef123456 są identyfikatorami
członków zespołu umieszczającego to rozwiązanie. Katalog z rozwiązaniem nie
powinien zawierać innych plików. Nie wolno umieszczać w repozytorium plików
dużych, binarnych, tymczasowych (np. *.o) ani innych zbędnych.